เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ฟืนมอดสืบไฟต่อ ไม่สิ้นสุด
“เหนือกว่าระดับหยวนขึ้นไป ก็คือระดับเสวียน”
ฮว่าอู๋เจียงหยิบใบชามาขยี้จนเป็นผง แล้วจึงละลายเพียงเล็กน้อยลงในก้อนน้ำ ขณะที่น้ำอีกก้อนหนึ่งกลับหยิบใส่ลงไปพรวดหนึ่ง:
“ฮ่า ๆ คนแก่น่ะ ชอบดื่มชาเข้ม ๆ”
พูดพลางเขาก็โบกมือ ก้อนน้ำที่ละลายผงชาเล็กน้อยนั้นลอยมาตรงหน้าหลินเคอ: “เอามือรองดื่มก็พอ”
ฮว่าอู๋เจียงกำก้อนน้ำของตนไว้ แล้วยกขึ้นจิบที่ริมฝีปาก: “เจ้าจำไว้ว่าต้องจิบทีละนิด นี่คือชาขิงหยกชั้นพิเศษระดับเสวียน มีประโยชน์ต่อตำหนักเป้าหยวนของเจ้า”
ระดับเสวียน... ชั้นพิเศษงั้นหรือ?
ฟังดูแล้วต้องแพงมาก หรือไม่ก็หายากมาก
“ขอบคุณมหาผู้อาวุโสที่ประทานชาให้” หลินเคอประคองก้อนน้ำด้วยความอยากรู้ แล้วเลียนแบบท่าทางของฮว่าอู๋เจียงจิบหนึ่งคำ
รสแรกเข้าปากเผ็ดนิด ๆ นุ่มละมุนเหมือนซุป