เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 สู้ไม่ได้งั้นหรือ? งั้นก็ทำลายเขาเสีย!
หลินเคอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโลกเพียงบางส่วน ก็ทำให้จงหย่าเชื่อได้
เพราะอย่างไรเสีย คนเราย่อมไม่อาจจินตนาการถึงสิ่งที่ตนไม่เคยเห็นได้
ส่วนความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยทางสีหน้าและกิริยาของหลินเคอ จงหย่าก็หาเหตุผลอย่าง “อิทธิพลจากความทรงจำ” มาอธิบายให้ตัวเองได้เอง
พูดโดยสรุปก็คือ ในฐานะคนเดียวในโลกนี้ที่คุ้นเคยกับร่างเดิมมากที่สุด ด่านของศิษย์พี่หญิงถือว่าผ่านไปแล้ว
“เจ้าได้วาสนายิ่งใหญ่เช่นนี้มา ยังไม่เหมาะให้ผู้อื่นล่วงรู้...” จงหย่านั่งไม่ติด
นางเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้น เดินวนไปมา สุดท้ายกัดฟันพูด “ข้าจะลบความทรงจำของตัวเองออกไป เหลือไว้เพียงความประทับใจเลือนรางก็พอ”
พูดจบ จงหย่าก็นั่งขัดสมาธิลงทันที ครู่หนึ่งจึงลุกขึ้น แล้วกล่าวยิ้ม ๆ