เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ย้ายปลูกต้นหม่อน! เคลื่อนขุนเขา พิรุณชุ่มชีวิต!
“เปรี๊ยะ!” “เปรี๊ยะ!” “เปรี๊ยะ!”……
เปลวเพลิงลุกโชน เสียงสั้น ๆ ดังต่อเนื่องกันเป็นระลอก
งู แมลง หนู และมดบางส่วนวิ่งหนีออกมาจากกองเพลิง แต่ที่เหลือจำนวนมากกว่าวิ่งออกมาไม่ทันก็ถูกเผาตาย กลายเป็นเถ้าถ่านและซากไหม้เกรียม
หลินเคอควบคุมมหาค่ายกลทรายอุ่นจักจั่นดินอยู่ครู่หนึ่ง พลังวิญญาณในร่างก็แทบไม่เหลือแล้ว
โชคดีที่มหาค่ายกลตัดขาดอากาศ ผ่านไปหนึ่งชั่วยามจึงเหลือเพียงจุดไฟประปรายติดค้างอยู่ ส่วนใหญ่ดับหมดแล้ว
ทั่วทั้งภูเขาคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นฉุนรุนแรงที่เหลือจากเปลวเพลิงเผาผลาญสรรพสิ่ง
“ทุกท่านลำบากกันหน่อย ช่วยกลบขี้เถ้าพืชพวกนี้ลงดินให้หมด” หลินเคอประสานมือคารวะชาวนาด้านหลัง
“ไม่ได้ขอรับ ไม่ได้เด็ดขาด!”
“ไม่ลำบากขอรับ ไม่ลำบาก”