กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 แต่ละคนทำตามน้ำใจของตน
เฉินหงจ้องเขา “นี่มันชัด ๆ คำพูดแบบคนไม่ต้องแบกภาระก็เลยพูดง่าย!
พวกเด็กในเมืองอย่างพวกคุณ ผู้ปกครองมีเงินเดือน ในเมืองมีสถานบันเทิงมากมาย สวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์ สวนสนุก อยากเล่นอะไรก็มีไม่ใช่หรือ?
ก็แค่บางที่ต้องเสียเงินซื้อตั๋วเท่านั้น พวกคุณก็ไม่ได้ขัดสนเงินไม่กี่สตางค์นั้น คงจะเล่นจนเบื่อไปนานแล้ว
พวกเด็กชนบทอย่างเรามีเงินน้อย ออกไปเที่ยว แม้จะใกล้แหล่งท่องเที่ยว เราก็ต้องหาทางเดินเลียบภูเขาหลบเลี่ยงการซื้อตั๋ว แล้วยังต้องถือโอกาสเก็บผลไม้ป่ากับฟืนติดมือกลับมาด้วย
คุณรู้ไหม? มีปีหนึ่งคนในหมู่บ้านเราไปเที่ยววัดหลิงเหยียน ก็เดินเลียบภูเขาเพื่อหนีตั๋วเหมือนกัน ไม่ระวังจึงพลัดตกจากทางภูเขา กระดูกสันหลังได้รับบาดเจ็บ