กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 โม้ก็ต้องมีหลักฐาน
เฉินหงยิ้มพลางยกสัตว์น้ำที่จับได้หนึ่งลังพร้อมเสี่ยวเฟิงขึ้นท่าเรือ แล้วพูดกับหัวหน้าหมู่บ้านและคนอื่น ๆ ว่า
“อา สัตว์น้ำที่จับได้พวกนี้ไม่ขายแล้ว บ้านฉันยังต้องเตรียมของขวัญเทศกาลส่งให้ญาติ ที่เหลือก็แบ่งกันระหว่างบ้านเราหลาย ๆ หลัง เก็บไว้กินเองในช่วงตรุษจีน”
หวังอวี้เซิงกับเสี่ยวเฟิงสามพี่น้องต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ อาหารทะเลแพงและหายากมากมายขนาดนี้ คนธรรมดาอย่างพวกเขาจะกินได้หรือ
อาสองหู่เป็นคนจริงจัง พูดอะไรก็ตรงไปตรงมาที่สุด
“เฉินหง ผลผลิตสัตว์น้ำที่เธอขนกลับมาชุดนี้ พวกเราแถวนี้ไม่เคยเห็นเลย เป็นของหายาก ถ้าขายออกไปต้องได้เงินเยอะแน่