กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 คนที่ยังมีชีวิตอยู่ล้วนมีความสุข
“ไม่จัดงานแต่งงาน รู้สึกเหมือนเราสองคนเป็นพวกที่พบใครไม่ได้ ญาติ ๆ ที่บ้านฉันก็มีความเห็นด้วย
ฉันคิดว่าจะปรึกษากับเฉินหงสักหน่อย ไม่จัดใหญ่โต ที่บ้านเกิดของเธอและปักกิ่ง เชิญญาติสนิทและเพื่อนฝูงไปจัดเลี้ยงที่โรงแรมสักสองสามโต๊ะ
อย่างน้อยก็ต้องให้คนรอบข้างรู้ว่าเราแต่งงานกันแล้ว ต่อไปก็ต้องไปมาหาสู่กันอยู่แล้ว”
หลี่กวงเลี่ยงยิ้มและพยักหน้า “ใช่ ควรจัดสักสองสามโต๊ะ อย่างน้อยก็ต้องให้สหายร่วมรบไปดื่มเหล้างานแต่ง เป็นสักขีพยานในความสุขของพวกคุณหน่อย”
โจวอี้ก็ยิ้ม ฟันขาวราวหิมะเปล่งประกาย แต่แล้วน้ำตาก็ทะลักออกจากเบ้าตาในทันใด
“อืม! ความสุขของเรา! หวังว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่ของเราทุกคนจะมีความสุข!”