กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ตำแหน่งกำหนดความคิด
“ใช่เลย ใช่เลย! เฉินหง ฉันว่าโอเคนะ อยู่ช้าลงปีหนึ่ง ประหยัดได้หนึ่งแสน ก็คุ้มดี”
เฉินหง: “……”
นี่มันสองคนโง่ชัด ๆ!
“พวกนายตอนเย็นก็ไม่มีธุระ โทรบอกที่บ้านสักหน่อย มากินข้าวที่บ้านฉันเถอะ ฉันมีเรื่องจะพูดกับพวกนาย”
ไม่สนว่าสองคนนี้จะเห็นด้วยหรือไม่ เฉินหงก็ลากทั้งสองไปรับเด็กที่หน้าโรงเรียน แล้วพากลับบ้านด้วยกันเลย
ไล่อวี๋หยางไปทำการบ้าน เฉินหงเข้าไปทำอาหารในครัว หวังหงเหว่ยรู้สึกสบายใจมากที่บ้านเฉินหง ไม่ได้มองตัวเองเป็นคนนอกเลย
ถามเฉินหงว่าตู้เก็บใบชาอยู่ตรงไหน แล้วก็ลงมือชงชาดื่มเอง
ตอนนี้หวังกั๋วชิ่งก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนทางฝ่ายแม่ของเฉินหง อยู่ที่บ้านของเธอก็ไม่เกร็ง