กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ไม่เคยเห็นท้องทะเลช่างน่าสงสาร
“พี่ชาย สวัสดี ผมชื่อกวนเสี่ยวเจียง พ่อผมแซ่กวน แม่ผมแซ่เจียง ดังนั้นผมจึงชื่อกวนเสี่ยวเจียง
พี่ชื่ออวี๋หยางใช่ไหม พ่อพี่แซ่อวี๋ แม่พี่แซ่หยางหรือ”
กวนเสี่ยวเจียงเป็นเด็กอ้วนน้อยผิวขาวมาก ใบหน้ากลมมีดวงตาโตกลมเบิกกว้างราวกับองุ่นดำ ดูน่ารักน่าเอ็นดูมาก
อวี๋หยางยิ้มแล้วส่ายหน้า “หยางในชื่อผมคือหยางของมหาสมุทร ไม่ใช่หยางของแซ่หยาง
ที่ตั้งชื่อนี้เพราะบ้านผมอยู่ชายทะเล แม่บอกว่าเมื่อผมโตขึ้น ใจของผมต้องกว้างใหญ่เหมือนมหาสมุทร”
กวนเสี่ยวเจียงขยับเข้าใกล้อวี๋หยางอีกหน่อย “พี่ชาย พี่เคยอยู่ชายทะเลเหรอ ท้องทะเลใหญ่ไหม ในนั้นมีปลาไหม