กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ผักป่ากลายเป็นสมบัติ
“คืนนี้พวกคุณไปกินข้าวที่บ้านฉันเถอะ ถือว่าเลี้ยงส่งพวกคุณ”
“ไม่ต้องหรอก วันนี้เราต้องพักผ่อนเร็วหน่อย พรุ่งนี้ยังต้องรีบไปขึ้นเครื่องบิน
ไว้ครั้งหน้าที่มา พวกเราค่อยไปกินข้าวที่บ้านคุณอีก วางใจได้เลย ต่อไปคงต้องรบกวนคุณอีกไม่น้อย
ตอนที่คุณไปปักกิ่ง อย่าลืมโทรหาฉัน พวกเราก็ต้องทำหน้าที่เจ้าบ้านต้อนรับคุณให้เต็มที่บ้าง
คุณก็พาเด็ก ๆ ไปที่บ้านพวกเราให้รู้จักกันไว้ มีอะไรก็บอกได้เต็มที่ พวกเราไม่ใช่คนนอกกันสักหน่อย
พวกเราไม่ถือว่าคุณเป็นคนนอก คุณก็อย่าถือว่าพวกเราห่างเหินกัน”
เมื่อไม่ต้องให้เธอไปส่งที่สนามบิน เฉินหงก็กลับบ้านอย่างสบายใจ แป้งของเธอควรจะขึ้นได้ที่แล้ว ถึงเวลานึ่งซาลาเปาแล้ว