กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ปล่อยวาง ไม่เข้าไปยุ่ง
“ดูสิ ฉันไปขอใบชาอีกแล้ว พอมองดูเฉินหง ฉันก็รู้สึกว่าเธอเริ่มเสียดายที่มอบใบชาให้เราไปแล้ว
ฉันเองก็รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง คิดว่าเราอาจจะโลภมากเกินไปหรือเปล่า
ตอนแรกฉันยังบอกให้เฉินหงช่วยหาคนมาซื้อใบชาให้เราเสียอีก
พอเฉินหงบอกว่าใบชาชนิดนี้ล้ำค่าเพียงใดและตั้งราคาไม่ได้ ฉันถึงได้รู้ตัว
ฉันพูดจาเกินตัวเกินไปจริง ๆ ยังบอกเฉินหงอีกว่ามีเท่าไรก็เอาหมด ราคาให้ทางนั้นตั้งเอง ฉันจะเหมาสวนทั้งหมดให้เลย!”
พ่อของโจวอี้ก็พยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน พลางยื่นชาหยุนอู้ให้คู่ชีวิตหนึ่งถ้วย
“ตอนนั้นเราไม่ได้คิดให้มากนัก เห็นว่าใบชาชนิดนี้คุณภาพดี ได้มามากหน่อยก็เอามากหน่อย