เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ยิ่งอยู่ยิ่งซน
ผู้อำนวยการจินกับฮูหยินกวนก็ผลัดกันเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนสั้นกับกระโปรงยาว นั่งลงบนโซฟาแล้วบิดขี้เกียจ “แก่จริง ๆ วันนี้ก็ไม่ได้ทำงานที่ต้องออกแรงอะไรเลยสักนิด?
ยังปวดเอวปวดขาทรมานสุด ๆ ปกติไม่ออกกำลังกาย ร่างกายเลยขึ้นสนิมไปหมด
ดูคุณเฉินหงสิ คนเดียวทำได้มากกว่าพวกเราแปดคนอีก กลับบ้านยังต้องทำอาหารอีก สู้ไม่ได้เลย สู้ไม่ได้จริง ๆ
ถ้ากายภาพของฉันดีได้สักหนึ่งในสามของเธอ ฉันก็พอใจแล้ว
ดูท่าหลังกลับปักกิ่งแล้ว ยังไงก็ต้องจัดเวลาวิ่งออกกำลังกายทั้งเช้าและเย็น ฉันว่าอวี๋หยางกับเด็ก ๆ พวกนี้กายภาพยังแข็งแรงกว่าพวกเราเสียอีก”
ฮูหยินกวนยิ้ม “ใคร ๆ ก็รู้ว่าการวิ่งออกกำลังกายมีประโยชน์มาก ตั้งแต่สาว ๆ ฉันตั้งแผนออกกำลังกายมาไม่ต่ำกว่าห้าครั้งแล้ว
ทุกครั้งทนวิ่งได้มากที่สุดแค่สัปดาห์เดียวก็ทนต่อไม่ไหว! มักจะหาข้ออ้างมาพูดกับตัวเองเสมอว่า ค่อย ๆ ทำไป ออกกำลังกายไม่ต้องรีบ!
พูดปลอบตัวเองไปเรื่อย ๆ ก็ถึง 50 ปี คนก็แก่แล้ว ถ้าจะฝืนออกกำลังกายอีก ยิ่งไม่มีความทรหดและความอดทนขนาดนั้นแล้ว”