เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 แค่มองตาก็รู้ว่าเป็นคุณ
น้ำชาในถ้วยเครื่องเคลือบขาวใบเล็กมีสีเหลืองอมเขียวใสสว่าง กลิ่นหอมของชาลอยฟุ้งไปทั่วห้อง กลิ่นหอมมันเข้มข้นของเกาลัดก็อบอวลไปตามอากาศ
ลุงโจวอี้ยกถ้วยชาขึ้นดื่มก่อนหนึ่งอึก “หอมสูงรสเข้ม ปลายลิ้นหวานนุ่ม ไม่ผิดหวังที่เป็นชาเขียวดาวรุ่ง ชาชั้นสูงในหมู่ชาเขียว”
พ่อของโจวอี้ดื่มแบบช้างดูดน้ำ หมดถ้วยชาในมืออย่างรวดเร็ว เสี่ยวเสวียรีบรินให้อีกถ้วย
“ชานี้ทำให้ชุ่มคอและคลายกระหาย ช่วยแก้กระหายได้ดีจริง ๆ พี่ใหญ่รีบดื่มสิ คุณกับเสี่ยวเสวียก็ลองชิมดู
ดินแดนหนึ่งเลี้ยงดูผู้คนหนึ่ง คำพูดนี้ไม่ผิดเลย! ชานี้แก้กระหายคลายร้อน แถมยังซาบซ่าคอ เหมาะกับรสนิยมของชาวเหนืออย่างเรา
ฉันรู้สึกว่าอร่อยกว่าหลงจิ่งกับชาผมปลาย ดื่มแล้วรู้สึกสดชื่นหายเหนื่อยทันที ถ้าดื่มชานี้หลังดื่มเหล้า รับรองว่าแก้เมาได้แน่นอน!”
แม่ของโจวอี้จิบชาเล็กน้อย พลางอดกลอกตาใส่เขาไม่ได้ “คุณนี่มันอยากเหล้าสินะ! แค่ดื่มชายังคิดไปถึงเรื่องแก้เมา”