เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 แม่หลิวหลานด่ากราดกลางถนน
หลิวหลานไม่ยอมรับชะตากรรมเลย “ฉันทำงานในร้านนี้มากว่าสิบปีแล้ว ทนรอจนเพื่อนร่วมงานจากไปตั้งหลายคน
กว่าจะได้เลื่อนเป็นหัวหน้ากะก็ยากลำบาก ถ้าอดทนอีกสักสองสามปี ไม่แน่อาจได้เป็นผู้จัดการล็อบบี้
แต่การมีเด็กคนนี้มาช่างขัดขวางเรื่องงานจริง ๆ ต่อไปฉันคงต้องเริ่มทำใหม่ตั้งแต่ต้น”
ผ่านไปครู่หนึ่ง หลิวหลานก็พูดอีก “อวี๋ไห่ ฉันจะไปคุยกับผู้นำก่อน ยังไม่ลาออก ขอลาเพิ่มอีกหลายเดือน อยู่บ้านเลี้ยงลูกสักครึ่งปี
พอครึ่งปีให้ลูกหย่านมแล้วค่อยกลับไปทำงาน ได้ไหม”
อวี๋ไห่มองหลิวหลานแวบหนึ่ง “ผมว่าคงไม่ไหว ร้านเรามีลาคลอดแค่เดือนครึ่ง
เธอทั้งแท้ง ทั้งพักรักษาเพื่อรักษาครรภ์ รวมแล้วลาสามเดือนแล้ว ยังจะขอลาอีกครึ่งปี ข้าราชการยังไม่ได้รับสิทธิ์ดีขนาดนั้นเลย
เธอเลิกคิดโน่นคิดนี่ได้แล้ว ตั้งใจอยู่บ้านเลี้ยงลูกเถอะ ตัวตัวเป็นทารกคลอดก่อนกำหนด กายภาพเดิมก็อ่อนแอกว่าเด็กทั่วไป
ถ้าดูแลไม่ดี ลูกป่วยสักครั้ง เงินเดือนเราสองคนทั้งเดือนยังไม่พอ ดูแลลูกให้ดีก็นับว่าได้เงินแล้ว