เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 วิธีกินปลาทูน่าแบบจีน
เฉินหงกวาดตามองคร่าว ๆ แล้ววางสมุดบัญชีลง เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้เธอไม่ใส่ใจอยู่แล้ว ขอเพียงไม่ผิดปกติเกินไป จะมากหรือน้อยหน่อยก็ไม่เป็นไร
“ลุง ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาเก็บกวาดอีกที หนูคิดถึงฝีมือทำอาหารของป้าแล้ว”
หัวหน้าหมู่บ้านที่กำลังตื่นเต้นดีใจอยู่ถึงกับมุมปากกระตุก ถึงขนาดไม่สนใจจำนวนเงินที่ตนเองลงแรงหามาได้อย่างสุดชีวิต นี่คงเป็นคนที่เคยเห็นเงินก้อนใหญ่จริง ๆ กระมัง
หัวหน้าหมู่บ้านลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนขากางเกง “กลับบ้าน ไปกินข้าว”
เขานำอวี๋หยางลงจากเรือไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมามอง
เฉินหงทำหน้าตาเหม่อลอย ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า
เธอจึงล็อกห้องเรือให้เรียบร้อย จูงพยัคฆ์ทมิฬลงจากเรือ พบว่าทุกคนทำความสะอาดดาดฟ้าเรือเสร็จแล้ว และกำลังยืนรอเธออยู่ที่ท่าเรือเพื่อกลับบ้านด้วยกัน
จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนแม่ทัพชนะศึกแล้วกลับสู่ราชสำนักขึ้นมาได้อย่างไรนะ
เฉินหงแกล้งโบกมืออย่างองอาจ “บรรดาป้า ๆ พี่สะใภ้ทั้งหลาย เรากลับบ้านไปกินปลาทูน่ากันเถอะ