เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 กุ้งปูล้นลอบ
เมื่อก่อนเฉินหงยังคิดว่าคนที่ศึกษาสิ่งมีชีวิตในทะเล ดำน้ำผจญภัยทุกวัน พวกที่มีเงินมีเวลาว่างล้วนเป็นพวกกินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำ ถึงได้ไม่สนใจอันตรายถึงชีวิต ชอบเล่นกิจกรรมดำน้ำลึกอยู่เรื่อย ๆ
เวลานี้ เธอกลับเข้าใจความรักที่พวกเขามีต่อทะเลอย่างมหัศจรรย์ มันคือความมุ่งมั่นและความรู้สึกที่ไม่เคยหันหลังกลับ ยอมสละชีวิตก็ไม่ยอมละทิ้งจิตวิญญาณ!
เมื่อกลับเข้ามาในมิติ เฉินหงดูเวลา ก็เห็นว่าเป็นเวลาสองทุ่มแล้ว
เวลาก็ไม่ถือว่าดึกเกินไป เพียงแต่แสงใต้ทะเลไม่ดีเอาเสียเลย ถึงแม้เฉินหงจะมีสายตาที่เหนือชั้น ก็มองเห็นได้เพียงระยะสองสามสิบเมตรตรงหน้าเท่านั้น
แม้จะสวมไฟฉายคาดศีรษะสำหรับดำน้ำลึกโดยเฉพาะ ก็ส่องสว่างได้แค่ตำแหน่งหลายสิบเมตรข้างหน้า ใต้ทะเลที่เต็มไปด้วยอันตรายในยามค่ำคืนเช่นนี้ ประโยชน์ก็ไม่มากนัก!
เมื่อว่างลง เฉินหงถึงได้รู้สึกเหนื่อยจริง ๆ เมื่อไม่มีเงินหยวนอยู่ข้างหน้าคอยดึงดูด เธอก็เหมือนลูกบอลที่ปล่อยลมออกไป หมดสภาพอย่างสิ้นเชิง