เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 มิตรภาพสองตระกูล
“ฉันก็ว่าแล้วว่าหลายปีมานี้ไม่เห็นอวี๋ไห่มาที่บ้านเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอคอยส่งของมาที่นี่บ่อย ๆ เราก็คงคิดว่าเธออยากตัดขาดกับเราแล้ว!”
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? ฉันโตขึ้นมาต่อหน้าต่อตาพวกคุณ ความรู้สึกของแม่ลูกอย่างเราสองคนเหมือนแม่ลูกแท้ ๆ ตลอดชีวิตนี้ฉันไม่มีทางตัดขาดกับพวกคุณหรอก
เพียงแต่หรงเฉิงอยู่ห่างจากจี่หนานเกินไป ต่อไปก็จะดีขึ้นแล้ว เวยไห่มีเครื่องบินไปจี่หนานแล้ว ตอนนี้ขึ้นเครื่องบินไปกลับค่อนข้างเร็ว ต่อไปฉันจะกลับมาเยี่ยมบ่อย ๆ”
ป้าหลิวดูของที่เฉินหงนำมาแล้วบ่นว่า “โอ้ย เธอเป็นเด็กคนนี้ กลับมาทีหนึ่งไกลขนาดนี้ ลำบากขนของมาตลอดทาง แถมหนักมาก ขึ้นเครื่องบินยังหอบของมาขนาดนี้ ถ้าเธอมาแค่ตัวเปล่า ป้าจะไม่เลี้ยงข้าวเธอหรือ?”
แม่ลูกสองคนมีเรื่องคุยกันไม่รู้จบ จนกระทั่งหลัง 5 โมงเย็นอาหลิวกลับจากทำงาน เห็นเฉินหงมาที่บ้านก็ดีใจเกินคาด
เมื่อรู้จุดประสงค์ที่เฉินหงมา สองคนก็พูดเรื่องนี้กันไปพลางกินข้าวไปพลาง
เฉินหงบอกอาหลิวว่าได้คุยกับอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว อีกฝ่ายเลิกมือแล้ว ให้ท่านไม่ต้องเป็นห่วงเธอ