เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 คนประเภทเดียวกันหรือ
คนเรานี่นะ เทียบกันไม่ได้จริง ๆ ม้าคู่หนึ่งก็ต้องมีอานคู่กัน นี่มันโชคชะตาทั้งนั้น! ดูท่าลูกชายคงคู่ควรกับเฉินหงไม่ได้ เพิ่งหย่ากันยังไม่ถึงปี เฉินหงเขาก็ร่ำรวยขึ้นแล้ว
อยู่กับลูกชายมาเกือบหกปีแล้ว ในหมู่บ้านปลูกข้าวไปสิบกว่าไร่ตลอด ก็เขานี่แหละที่ถ่วงเฉินหงไว้ คอยยืนกรานไม่ให้เฉินหงออกทะเลจับปลา
ดูเฉินหงสิ พอหย่าแล้วก็ได้เป็นใหญ่ด้วยตัวเอง แค่จับปลาก็หาเงินซื้อบ้านได้สองหลังแล้ว ต่อไปเขาก็วางใจได้ หลานชายอยู่กับแม่ก็ไม่ต้องลำบาก
ป้าหวังก็เม้มปากพูดว่า “ลูกสะใภ้ดีขนาดนี้ พวกคุณยังปล่อยไปหรือ โง่หรือเปล่า? แต่ว่าลูกสะใภ้คนปัจจุบันของคุณก็สวยใช่ย่อย ไม่ใช่บอกว่าทำงานอยู่ในโรงแรมหรือ?
แต่งตัวสวย ๆ ทั้งวัน ไม่ต้องออกแรง งานนี้ก็ดีนะ เงินเดือนก็สูง งานก็มีเกียรติ ดีกว่าคนทั่วไปตั้งเยอะ
คุณก็คิดให้ปลง ๆ เถอะ นี่มันโชคชะตานะ! ลูกสะใภ้คุณไม่ได้แต่งงานใหม่หรือ? เลี้ยงลูกคนเดียวตลอดเลยหรือ?”