เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ทุ่งหญ้าเขียวขจี
หลังจากพาเด็กไปฉีดยากันบาดทะยักและทำแผลเรียบร้อยแล้ว ก็พาเด็ก ๆ ไปหาภัตตาคารแห่งหนึ่งกินข้าว กว่าจะพาเด็กทั้งสามกลับบ้านก็สองทุ่มแล้ว
บ้านเสี่ยวเหากับบ้านหวังซินรู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนอนุบาลตอนบ่ายกันหมดแล้ว พวกเขาไม่กังวล ที่โฮมสเตย์ก็ทำอะไรกันตามปกติ
แม่ของหวังซิน: “ใจเย็น ๆ ไม่มีเรื่องไหนที่เฉินหงจัดการไม่ได้!”
แม่ของเสี่ยวเหา: “เฟิงหมิ่นตกอยู่ในมือเฉินหง จะพลิกตัวคงยากแล้ว!”
ลุงผู้ใหญ่บ้าน: “ใครกันอีกที่คิดไม่ออกไปยั่วให้เฉินหงไม่พอใจ ใช้ชีวิตดี ๆ ไม่ได้หรือไง?”
ป้าสองหู่: “ยังไงเฉินหงก็ไม่ยอมเสียเปรียบ ใครไปยุ่งด้วยก็จบเห่!”
มีแต่ป้ากัวที่ร้อนใจสุด ๆ กลัวว่าเฉินหงลงมือแล้วจะทำให้เด็กทั้งสามตกใจ!
ส่วนเด็กทั้งสามที่ป้ากัวกลัวว่าจะตกใจ—ไม่มีทางเป็นไปได้!
ตอนนี้เฉินหงกำลังถูกเสียงมารของเด็กทั้งสามรบกวนจนเวียนหัว