เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ทุกคนมีรายได้
แค่มองไปในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เมื่อสภาพแวดล้อมทางทะเลดีขึ้น ทรัพยากรประมงก็อุดมสมบูรณ์ขึ้น หวังว่าชีวิตของชาวประมงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ และมีรายได้สูงขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนที่เฉินหงกลับมาถึงท่าเรือ ผู้จัดส่งสินค้าหลายรายต่างรออยู่ที่ท่าเรือแล้ว หลังจากทุกคนช่วยกันวุ่นวายอยู่กว่าสามชั่วโมง ผู้รับซื้อสัตว์น้ำต่างทยอยลากผลผลิตสัตว์น้ำออกจากท่าเรือไปทีละราย
มีเพียงจางไป่เฉียงที่ยังอยู่ท้ายสุดไม่ยอมกลับ รอคุยกับเฉินหง เพื่อสอบถามประสบการณ์ที่เธอไปขายสัตว์น้ำที่ท่าเรือเซี่ยงไฮ้
ฝากเรือให้ครอบครัวอาสองหู่เก็บกวาดทำความสะอาดไปก่อนชั่วคราว เฉินหงก็อยู่คุยกับจางไป่เฉียงในห้องเรือ
“น้องสาว เที่ยวนี้ทำไมไม่ลากปลาทูน่ากลับมาล่ะ ทำไมไปจัดการที่ท่าเรือเซี่ยงไฮ้หมด? ฉันยังนึกว่าเธออย่างน้อยก็ต้องเหลือไว้ให้โรงแรมเราสักสองสามตัว
น้องสาว ตอนนี้พี่ใหญ่มีคำเดียวในใจสำหรับเธอเลย คือ “ยอมรับ” จริง ๆ! เธอนี่กล้าบ้าบิ่นจริง ๆ