เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 สองพี่น้องสำรวจร้าน
เฉินหงส่ายหน้า “พ่อ หนูตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่หรงเฉิงต่อไป ที่นั่นหนูมีบ้านมีที่ดิน มีเรือประมงลำหนึ่ง ออกทะเลจับปลาสักหน่อยก็พอให้แม่ลูกสองคนใช้จ่ายแล้ว เรื่องการว่ายน้ำหาปลาในทะเลของหนู หาเงินไม่ยากหรอก
ถ้ากลับมา ขายบ้านขายที่ขายเรือจะได้สักกี่เงิน ยิ่งไปกว่านั้น เงินเขามือ อาหารเข้าปาก ไม่กี่ปีก็ใช้หมด แม่ลูกเราก็ไม่มีรายได้อีก จะไปรับจ้างให้คนอื่นได้สักกี่เงิน กลัวว่าจะเลี้ยงปากเลี้ยงท้องแม่ลูกสองคนยังไม่พอด้วยซ้ำ”
พ่อเป็นห่วงแทน “ลูกพาลูกไปคนเดียวจะทำอะไรได้”
เฉินหงถือโอกาสทำเป็นอ่อนแอ “พ่อ ไปอยู่กับหนูเถอะ ไปช่วยรับส่งเด็กให้หนู ตอนนี้หนูดูแลไม่ทั่วถึงจริง ๆ พ่อไปแล้วหนูก็จะได้มีสมาธิออกทะเลจับปลาหาเงิน หนูจะจ่ายค่าจ้างให้พ่อ สองพ่อลูกเราทำด้วยกันเลย”
พ่ออ้าปาก จะพูดคำว่าไม่ไปก็พูดไม่ออกจริง ๆ ลูกสาวหย่าร้างแล้ว ต้องการให้ตัวเองช่วย ยังไงก็ต้องช่วยเธอผ่านช่วงหลายปีนี้ไปให้ได้ รออีกสักหลายปีให้เด็กโตขึ้นก็คงดีเอง