เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 กลับบ้านเดิม
เฉินหงยัดให้เขาจนเขาต้องรับ ตั้งใจเก็บไว้ให้บ้านเขากิน จะไม่รับได้ยังไง? ยังให้เขาหิ้วไปให้บ้านหัวหน้าหมู่บ้านอีกสองตัว ให้บ้านหัวหน้าหมู่บ้านได้ลองชิมปลาจาระเม็ดเงินของปีนี้ด้วย
อาสองหู่ปฏิเสธไม่ลงจริง ๆ จึงได้แต่ถือปลากลับบ้านไป มองแผ่นหลังของคนทั้งสามพ่อแม่ลูก เฉินหงยิ้ม ครอบครัวเขาล้วนเป็นคนดี ตั้งแต่เธอแต่งเข้ามาอยู่หมู่บ้านตระกูลอวี๋ พวกเขาช่วยเธอทำงานไม่น้อย
จะทำลายระเบียบการจ่ายค่าจ้างของหมู่บ้านไม่ได้ เฉินหงจึงได้แต่ชดเชยให้บ้านเขาในเรื่องอื่น รอให้ภายหลังมีคนต่างถิ่นเข้ามาก็คงดี เฉินหงก็จะสามารถขึ้นค่าจ้างให้บ้านเขาตามอัตราค่าจ้างของนายจ้างต่างถิ่นได้
ตอนนี้ทำได้เพียงตามราคาของหมู่บ้านไป เฉินหงก็ไม่มีทางอื่น ยังไงก็จะเพราะบ้านอาสองหู่ทำให้ตลาดแรงงานในหมู่บ้านปั่นป่วน จนชาวบ้านพากันเกลียดชังตัวเองไม่ได้
เวลาผ่านไปเร็วมาก ตอนที่เฉินหงรู้สึกว่ากระเป๋าเงินของตัวเองยังแบนอยู่ พอเผลอเพียงพริบตาก็ถึงเวลากลับบ้านเดิมแล้ว
ครั้งนี้กลับไป เฉินหงไม่คิดจะหอบของไปมาก พาเด็กไปด้วย ทั้งรถยนต์ทั้งรถไฟ เปลี่ยนต่อกันตลอดทาง แม้มือเปล่าก็ไม่เบาเลย