เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 การอยู่เป็นเพื่อน
ต่อไปยังต้องพยายามให้มากขึ้น ก่อนปีใหม่ต้องหาเงินให้ได้อย่างน้อยหนึ่งชุดบ้าน ปีนี้ราคาบ้านในจี่หนานยังค่อนข้างทรงตัว ถ้าซื้อปีหน้าคงขึ้นราคาแล้ว เวลายังเร่งด่วนอยู่ ปีนี้ตัวเองก็ยังต้องวิ่งแข่งกับราคาบ้านต่อไป
ฝนตกหนักตลอดทั้งคืน กว่าใกล้รุ่งสว่างจึงหยุด ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม ความกดอากาศต่ำ สระน้ำเล็ก ๆ ทั่วหมู่บ้านกลายเป็นบ่อน้ำ พอใกล้รุ่งสว่าง ก็ได้ยินเสียงกบร้อง “อ๊บ อ๊บ อ๊บ” ดังสูงจนเต็มสองหู ราวกับดังอยู่ข้างหู ทำลายความเงียบยามเช้าของหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ
หลังกินข้าวเช้าเสร็จ ปู่อวี๋หยางก็มารับเด็ก เฉินหงให้เขาอยู่เฝ้าบ้าน ส่วนตัวเองขับรถไปขายปลาที่ร้านสัตว์น้ำของพี่เขยลุงหยางในตัวเมือง
ได้นัดหมายไว้ล่วงหน้าแล้ว เจ้าของร้านสัตว์น้ำเป็นชายชราที่ดูท่าทางใจดีคนหนึ่ง ชื่อหลิวเฉวียนเถียน อายุหกสิบกว่าปี แต่ดูเด็กกว่าอายุมาก ราวกับอายุห้าสิบห้าหรือห้าสิบหกปี
เพราะเป็นคนรู้จักแนะนำมา ราคาที่ให้ก็ไม่เลว ถึงจะไม่สูงเท่าราคาที่โรงแรมให้ แต่ก็มากกว่าราคาที่หลิวเหล่าเสือรับซื้อจินละห้าหกหยวน