เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 เก็บเกี่ยวน้ำผึ้ง
ตอนที่เฉินหงกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาห้าทุ่มครึ่งแล้ว เธอเห็นไฟในบ้านส่วนใหญ่ของหมู่บ้านดับหมดแล้ว ผู้คนต่างเข้านอนหลับฝันกันไปแล้ว
เฉินหงขยับตัวเบา ๆ ล็อกประตูใหญ่ กินข้าวอะไรง่าย ๆ พอให้อิ่ม แล้วเก็บกวาดความสะอาดของรถสามล้อ ขนของทั้งหมดเข้าไปไว้ในห้องเก็บของ กลับเข้าห้องล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ทำโยคะนิดหน่อย ก็เข้าไปในมิติ
มองดูอาหารทะเลที่อัดแน่นเต็มถังน้ำขนาดใหญ่ห้าถังในมิติ ใจก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ กุ้งมังกรโลหิตและปูในสระ ต่างชูกรรไกรและก้ามใหญ่กางออกอย่างคุกคาม
เฉินหงใช้สวิงช้อนปลาเลือกปูออกมาทีละตัว เอาเชือกป่านมัดทีละตัว ๆ แล้วเลี้ยงแยกไว้ในถังน้ำถังหนึ่ง เพื่อไม่ให้พวกมันมีพลังจิตเกินพอดีจนต่อสู้กันเอง ทำขาบาดเจ็บ และกระทบรายได้ของเธอ
ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงจึงมัดปูทั้งหมดเสร็จ มองดูปูที่ดูสงบเสงี่ยมลงมากแล้ว เฉินหงก็ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ตอนนี้ปลาในสระของมิติมีไม่มาก เฉินหงตั้งใจว่าช่วงนี้จะไม่ขายอาหารทะเลหายากอีกแล้ว