เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 พายุไต้ฝุ่นกำลังมา
ฝั่งเฉินหงก็ไม่หยุดเช่นกัน ขับเรือกลับมาที่ท่าเรือหมู่บ้านโดยตรง สองพ่อลูกหลิวเหล่าเสือรออยู่แล้ว พอขึ้นเรือ หลิวเหล่าเสือพูดว่า “เฉินหง วันนี้จับปลาได้ล้นเรือหรือยัง ทำไมกลับมาเร็วอย่างนี้”
เฉินหงดูโทรศัพท์เห็นเพิ่งจะห้าโมงกว่า ก็เร็วใช้ได้เลย “เฮ้ย อย่าไปพูดถึงเลย กลางทะเลเจอเรือลำหนึ่งเกือบตีกัน ทะเลาะกันหนึ่งรอบก็ไม่มีอารมณ์ตกปลาต่อ ก็เลยกลับมาแต่หัววัน”
“ไม่เป็นไรใช่ไหม เสียเปรียบหรือเปล่า จำชื่อเรือได้ไหม เดี๋ยวไปบอกคนในหมู่บ้านเรา คราวหลังเจอกลางทะเลก็อัดไอ้พวกไข่ตะพาบนั่นเลย”
เฉินหงช่วยตักปลาพลางพูดว่า “ก็ไม่ได้เสียเปรียบ ต้องบอกคนในหมู่บ้านสักหน่อยจริง ๆ เรือลำนั้นชื่อเรือไหหนิว บนเรือมีผู้ชายสามคน เลวกันหมด
ถ้าเจออย่าให้ใครขึ้นเรือเด็ดขาด วันนี้พวกเขายังคิดจะขึ้นเรือมาแย่งปลา ถูกฉันขับเรือชนเข้าไป เล่นเอาพวกเขากลัวจนหลบออกไป ฉันก็ขับเรือกลับมา” เฉินหงเล่าแค่ครึ่งเดียวของเหตุการณ์
“เธอก็กล้าจริง ๆ ยังกล้าขับเรือชนเขา” หลิวเหล่าเสือตกใจไม่น้อย