เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 พาลูกชายออกทะเลตกปลา
เฉินหงขนคันเบ็ด กระเป๋าอุปกรณ์ตกปลา เหยื่อเป็น เครื่องเติมอากาศ ถังน้ำขนาดใหญ่ และเครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นรถสามล้อ แต่งอุปกรณ์ให้เรียบร้อยแล้วเรียกให้ลูกชายขึ้นรถ ขับไปถึงท่าเรือ
ขนของขึ้นเรือ พาลูกชายขึ้นเรือ ผูกเชือกนิรภัยรอบเอวลูกชาย อีกปลายผูกไว้กับพนักพิงที่นั่งคนขับ
กำชับอวี๋หยางอย่างจริงจัง “เห็นอะไรก็ห้ามตื่นตกใจ ห้ามวิ่งหรือกระโดดบนเรือ เวลาแม่ขับเรือก็ให้นั่งอยู่ข้างแม่ เวลาแม่หยุดเรือตกปลาก็ให้นั่งเล่นบนที่นั่งคนขับ อย่าให้แม่เป็นห่วง จำได้ไหม”
“จำได้แล้วแม่ ผมจะไม่ซน จะนั่งดูแม่ตกปลา” ได้ยินลูกชายว่าง่ายเช่นนี้ เฉินหงก็ยิ้ม สตาร์ทเรือประมงพาลูกชายออกทะเล
เฉินหงค่อย ๆ ขับเรือช้า ๆ เพราะมีลูกชายอยู่บนเรือ เธอจึงไม่คิดออกห่างจากฝั่งมากนัก เรือลำเล็กแล่นเลียบชายฝั่ง เฉินหงทั้งขับเรือทั้งสังเกตสถานการณ์ปลาใต้ผิวน้ำทะเล
เธอรู้สึกว่าสายตาดีกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ก่อนมองเห็นได้ชัดแค่ปลาใหญ่ใต้น้ำราว 50 เมตร ตอนนี้แม้แต่กุ้งตัวเล็กและเปลือกหอยข้างโขดหินใต้น้ำกว่า 100 เมตร เฉินหงก็มองเห็นได้ชัดเจน