เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ยัยอันธพาล
อารมณ์หลากหลายประดังวูบวาบอยู่ในใจ เฉินหงนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ “สวัสดี ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม” เสียงหนึ่งใสแจ๋วดังมาจากข้างหู
“ได้สิ ฉันกินเสร็จแล้ว อีกเดี๋ยวก็จะไปแล้ว” เฉินหงหันไปมอง เป็นหญิงสาวสวยคนหนึ่งกำลังยิ้มมองเธอ รูปร่างสูงโปร่ง ผมสั้นตัดเรียบหรู สวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อนและรองเท้าหนังส้นสูงสีขาว มือถือกระเป๋าหนังใบเล็กสีขาว เธอนั่งลงด้านตรงข้ามเฉินหงโดยเอี้ยวตัวเล็กน้อย ตาชั้นเดียว จมูกเล็ก ริมฝีปากบาง
“เฉินหง เธอจำฉันไม่ได้แล้วหรือ ฉันเป็นเพื่อนมัธยมต้นของอวี๋ไห่ หยางเสี่ยวเหมยจากหมู่บ้านอ่าวทะเลไง ตอนเทศกาลตรุษจีนพวกเรายังเจอกันเลย เพิ่งไม่เจอกันครึ่งปีเอง เธอก็จำฉันไม่ได้แล้วหรือ”
“อ้อ เธอเองหรือ เมื่อกี้ฉันยังคิดว่าเสียงนี้คุ้น ๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเธอ เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ฉันยังตามไม่ทันเลย” เฉินหงรีบตอบ ชาติก่อนไม่เจอกันกว่าสิบปี ถ้าเธอไม่แนะนำตัวเอง เธอเองก็เพียงรู้สึกคุ้นหน้า แต่คงจำไม่ได้จริง ๆ
“พ่อฉันมาทำธุระที่สำนักงานกิจการทางทะเลนิดหน่อย ฉันเลยมากับเขา แล้วเธอเล่า มากับใคร มาทำอะไร” หยางเสี่ยวเหมยถามเฉินหง