บทที่ 732 เข้าหอ

ตอนที่ 731: เข้าหอ

อาหลีพูดแล้ว

หลี่จุยหย่วนไม่ได้ตั้งตัวในทันที

ราวกับพวกศิษย์สายตรงกลุ่มนั้นบนขั้นบันไดนอกวิหารพระพุทธรูปก่อนหน้านี้ ที่ถูกอาหลีฟันคอขาดด้วยกระบี่เดียวโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

ทว่า หลี่จุยหย่วนไม่ได้เป็นเพราะความปิติยินดีที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันเกินไป แต่เป็นเพราะในความรู้สึกรับรู้ของเขา อาหลีเป็นคนพูดได้มาโดยตลอด

ทุกรอยยิ้มและอาการขมวดคิ้วของเธอ สายตา ปลายนิ้ว ภาพวาด งานแกะสลัก หรือแม้กระทั่งแสงแดดทุกเส้นที่สาดส่องลงมาบนตัวเธอในยามเช้า ล้วนเป็นวิธีการแสดงออกที่อุดมสมบูรณ์ยิ่ง

บนโลกนี้มีคนพูดได้อยู่มากมาย และคนพูดได้บนโลกนี้ก็มีอยู่เพียงน้อยนิด

อย่างไรก็ตาม หลี่จุยหย่วนไม่เคยรู้สึกถึงอุปสรรคในการสื่อสารแม้แต่น้อยจากตัวอาหลีเลย

"เธอ... กล้าดียังไง"

หูจดจำเสียงของเธอได้ ในใจไม่ได้มีความยินดีปรีดาที่บ้าคลั่งราวกับคลื่นพายุ