เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 722: ชาตินี้ ฉันจะเป็นพี่ชายเอง!
คลื่นบนผืนแม่น้ำโถมซัดระลอกแล้วระลอกเล่า สูงขึ้นเรื่อยๆ
เนื่องจากหลี่จุยหย่วนได้ผสานกำลังของทีมหน่วยนอกทั้งหมดให้กลายเป็นพลังช่วยเหลือเสียก่อน แล้วค่อยย้อนกลับไปสังหารเหล่าผู้จุดตะเกียงในหอวังจียงจนราบคาบ จนสร้างพื้นที่ว่างมหาศาลขึ้นมา จังหวะก้าวบนแม่น้ำในรุ่นนี้จึงถูกเร่งความเร็วให้พุ่งพรวดขึ้นอย่างมหาศาลตั้งแต่แรก
ประกอบกับหลังจากที่จ้าวอี้เข้ามาเทคโอเวอร์แต่เพียงผู้เดียว เขาก็ตีความเรื่องประสิทธิภาพจนถึงขีดสุด ทุกๆ ครั้งที่คลื่นลูกหนึ่งสิ้นสุดลง เขาจะกลับไปแช่น้ำอุ่นที่เขาหลูซาน หลับใหลไปสักตื่น พอลืมตาขึ้นมาเช็ดตัวให้แห้งและเปลี่ยนชุดใหม่ เขาก็จะผลักดันให้คลื่นลูกต่อไปเริ่มต้นขึ้นทันที
ในความฝันแห่งกระจก เขาเคยพูดไว้ว่า หากบนแม่น้ำไม่มีคนตระกูลหลี่เสียแล้ว คงน่าเบื่อไม่น้อย มาถึงตอนนี้ จ้าวอี้จึงรู้สึกอินกับ "ตัวเอง" อย่างลึกซึ้ง
เมื่อไม่มีคู่ปรับสมมุติอย่างคนตระกูลหลี่อยู่ และไม่ต้องเผชิญกับคลื่นลมระดับความยากน่าตกใจที่พลอยซัดพาให้ต้องเข้าไปพัวพัน การเดินเรือครั้งนี้จึงจืดชืดราวกินอาหารแห้ง ทำไปเพียงเพื่อให้ท้องอิ่มสามมื้อในแต่ละวันเท่านั้น
ในอดีต สองพี่น้องตระกูลเหลียงยังต้องอาศัยจังหวะที่จ้าวอี้กำลังแช่น้ำร้อน เร่งรีบปะชุนร่างอสูรเจียวของเขาและเย็บปักถักร้อยให้
แต่มาตอนนี้ เมื่อจ้าวอี้เดินเรือจบไปหนึ่งคลื่น ผิวหนังบนร่างแทบไม่ฉีกขาดด้วยซ้ำ บางครั้งมีเพียงรอยขาวจางๆ เท่านั้น จนกลายเป็นจ้าวอี้เสียเองที่ต้องมานั่งเย็บปักถักร้อยให้สองพี่น้อง