บทที่ 700 มุ่งสู่ปลายทาง

ตอนที่ 699: มุ่งสู่ปลายทาง

สิ่งที่จ้าวอี้ถนัดที่สุดคือการโหดเหี้ยมกับตัวเอง นิสัยนี้ลามปามไปจนถึงการปฏิบัติกับตัวเองในวัยหนุ่มด้วยซ้ำ

ไม่มีการปูพื้น ไม่มีการทักทาย ข้ามทุกขั้นตอนเยิ่นเย้อ พุ่งตรงสู่เป้าหมายอย่างโชกเลือด ทั้งที่มันช่างเข้ากับสไตล์ของเขาเสียจริง ตัวเขาเองนี่แหละคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

ท่าทางย่อตัวลงตอนแรกทำ1เพื่อระบายแรงกระแทกทางอารมณ์ แต่ไม่นานนัก มันก็กลายเป็นความจำเป็นภายใต้แรงกดดันมหาศาล

เสียงเสียดสีอันน่าเวทนาของร่างกายดังขึ้น การกระทำที่ง่ายที่สุดในอดีตอย่างการ «ลืมตา» ตอนนี้เขากลับต้องทุ่มเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี

ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับย้อนเวลากลับไปในวัยเด็ก ได้รับผลกระทบจากรอยแยกประตูความเป็นความตาย ตัวเขาในวัยเยาว์ทำได้เพียงนอนแผ่เป็นหนอนอยู่บนเตียง

ในที่สุด เขาก็ลืม «ดวงตา» ขึ้นมาได้

สิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกคือภาพของหมู่บ้านซือหยวน มือข้างหนึ่งจูงสายจูงสุนัข มองดอกท้อร่วงโรยด้วยความมึนงงไร้หนทาง มองกลุ่มคนที่แต่งตัวประหลาดหลั่งไหลกันเข้ามาในหมู่บ้านจากทุกสารทิศ

สิ่งที่เห็นเป็นอย่างเป็นสองคือภาพของถานเหวินปินก่อนตาย ที่เต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและความกังวล กำชับตัวเองว่าอย่าไปหาบรรดาคุณลุงคุณป้าหน่วยนอกพวกนั้นเด็ดขาด

สิ่งที่เห็นเป็นอย่างที่สาม... อย่างที่สี่...