บทที่ 691 พบพานบรรพบุรุษ

ตอนที่ 690: พบพานบรรพบุรุษ

เสื้อยาวผ้าฝ้ายสีเขียวเข้มที่เก่าไปครึ่งหนึ่งขับเน้นความผอมเพรียวได้สามส่วน ขมับทั้งสองข้างขาวราวกับสายน้ำตกที่โปรยปรายลงสู่ผืนป่า ดวงตาดั่งสระน้ำนิ่งสงบ ท่วงท่ารากฐานดั่งสนโบราณ

เมื่อเทียบกับพระอรหันต์รูปนั้นที่ดึงพลังแห่งปฐพีเข้ามาหล่อเลี้ยงตน เขากลับยืนหยัดอยู่บนผืนดินอย่างแท้จริง เมื่อเทียบกับฉิวชุนชิวที่เพียงปรากฏกายก็พกพาความยิ่งใหญ่อลังการดั่งพายุทราย เขากลับยังคงอยู่บนผืนดิน

ในแวดวงราชาพญามังกร ความรู้สึกแรกที่เขามอบให้ผู้คนคือ... ความธรรมดา

ช่างคล้ายคลึงกับความประทับใจที่ตัวจ้าวอี้ว์หยางผู้นี้หลงเหลือไว้ให้กับยุทธภพแห่งนี้

ยามเดินสายน้ำก็ทำอย่างจริงจังระมัดระวัง ผู้คนบนผืนน้ำต่างรู้ว่าเขามีตัวตนอยู่ แต่กลับถูกจัดให้อยู่ท้ายรายชื่อผู้เก่งกาจมากมาย หลังจากบรรลุเป็นราชาพญามังกร ก็ก้มหน้าก้มตาค้ำจุนยุทธภพอย่างมั่นคง ใช้ทีละอิฐทีละแผ่นสร้างรากฐานประตูบ้าน จนกระทั่งยามแก่เฒ่า คํานวณอายุขัยและสภาพร่างกายของตนเอง ใช้มังกรดำตัวหนึ่งมาฝนหมึก เพื่อขีดเส้นจบให้กับชีวิตอันยาวนานนี้

ผู้คนมักจะชื่นชอบความขัดแย้งทางบทละครที่นอกรีตและเปี่ยมด้วยความฮึกเหิม สำหรับราชาพญามังกรมาตรฐานที่เต็มขั้นเช่นนี้ ต่างก็ทำได้เพียงพึมพำคำว่า "เคารพเลื่อมใส" ในก้นบึ้งของหัวใจ แล้วหันไปพลิกอ่านเรื่องราวของราชาพญามังกรท่านอื่นต่อ