บทที่ 687 คนกู้ศพ

ตอนที่ 686: คนกู้ศพ

ช่วงทางเดินที่ออกจากเมืองเล็กๆ หลี่จุยหย่วนเดินช้ามาก

สิ่งที่ถ่วงรั้งเขาไว้มิใช่เพียงลมพัดแรงระลอกนี้ และสิ่งที่ทำให้ดวงตาของเขาค่อยๆ เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ก็มิใช่เศษทรายที่ปลิวเข้าตาเสียทั้งหมด

เสียงคำรามของมังกรจากปากของจ้าวซิ่งถูกหลี่จุยหย่วนรับฟังผ่านทางกูเซี่ยไว้อย่างชัดเจน

ทว่าเด็กหนุ่มกลับไม่ได้เร่งฝีเท้าของตนเองแต่อย่างใด

ไม่ต้องรีบ

เขากำลังลงมือลอกหนังมนุษย์ของตนเองออกด้วยความสมัครใจ

มันเจ็บปวดเหลือเกิน ทว่ากลับต้องลอกออกไปให้หมดจด

ครั้งหนึ่ง หลี่จุยหย่วนเคยชี้ที่ใบหน้าของตัวเองแล้วอวดอ้างต่อหน้าเว่ยเจิ้งเต้าว่า: ดูสิ ผิวหนังมนุษย์ของฉันงอกขึ้นมาก่อนนายเสียอีก

ทว่าในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง เว่ยเจิ้งเต้ากลับเป็นผู้ที่ได้สัมผัสกับความเจ็บปวดที่เกิดจากผิวหนังมนุษย์เร็วกว่าเด็กหนุ่มเสียอีก