กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 653
“สมกับที่เป็นหน่วยนอกที่เก่งกาจรอบด้าน ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ต้องแย่งชิงความเป็นหนึ่ง ที่เรียกฉันว่า ‘เก้าพันปี’ มาตั้งนาน” ที่แท้ก็เพื่อทำให้ฉันตายใจ จะได้แอบไปพยายามอย่างลับๆ แล้วคว้าตำแหน่งสูงสุดมาครองในคราวเดียว
ว่าแต่ ต่อไปนี้พระราชโองการจากเฟิงตู ต้องให้หน่วยนอกอย่างพวกเธอเป็นคนประกาศทั้งหมดเลยหรือเปล่า?
เชอะ นี่สิถึงจะเรียกว่ามีหน้ามีตา
เหมือนกับกุมารทองและกุมารีที่นั่งอยู่ใต้ฐานพระโพธิสัตว์ในภาพวาดปีใหม่ อีกร้อยปีข้างหน้า หน้าภาพวาดของจักรพรรดิเฟิงตูในหมู่บ้าน ก็คงต้องมีที่ว่างให้หน่วยนอกอย่างพวกเธอด้วยสินะ”
ถานเหวินปินพ่นควันบุหรี่ออกมาพลางมองจ้าวอี้ที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้ม เขาเป็นคนหูดี เนื้อหาการสนทนาระหว่างจ้าวอี้กับเสี่ยวหย่วนเกอเขาได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้ง
จ้าวอี้: “โถ่ เสี่ยวปินจื่อ วางใจเถอะ ต่อไปนี้พ่อทูนหัวคนนี้จะคุ้มครองเธอเอง หรือไม่ก็ลองพิจารณาดูไหมล่ะ พอหมดอายุขัยทางโลกแล้วก็ลงมาอยู่เป็นเพื่อนฉัน เราสองคนยืนขนาบซ้ายขวา”
ถานเหวินปิน: “หึหึ ก็นับว่าเป็นเรื่องดี ความแค้นและความผูกพันระหว่างเธอกับจักรพรรดิได้รับการสะสางจนหมดสิ้นเสียที กังวลมาตั้งนาน ในที่สุดก็ยกภูเขาออกจากอกได้สักที”
จ้าวอี้: “เธอนัดกับหลิ่งอู่สิงไว้คืนนี้ใช่ไหม”
ถานเหวินปิน: “ใช่”