บทที่ 652 1

บทที่ 651

“เอี๊ยด————”

เมื่อฝาโลงค่อยๆ ถูกผลักออก ความรู้สึกเหมือนถูกของมีคมบาดลึกก็ถาโถมเข้ามา ราวกับว่าสิ่งที่เขากำลังผลักอยู่คือใบมีดกิโยตินที่กำลังร่วงหล่นลงมาหาตัวเอง

แต่ความเจ็บปวดที่ยืดเยื้อนั้นสู้ความเจ็บปวดที่จบลงอย่างรวดเร็วไม่ได้

หลี่จุยหย่วนไม่รังเกียจที่จะแบ่ง “ตัวเอง” ออกเป็นสองส่วน เขาเอือมระอากับวันที่ไม่มีร่างต้นเต็มทีแล้ว

ตอนที่ร่างต้นอยู่ เขาต้องคอยคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะมีชีวิตรอดไปจนถึงวัยผู้ใหญ่ แต่หากร่างต้นไม่อยู่ เขาก็ไม่มีทางรอดไปถึงวัยผู้ใหญ่ได้อย่างแน่นอน

ภายในโลง ร่างต้นลืมตาขึ้นแล้วลุกนั่ง

“ปุ๊!”

หลี่จุยหย่วนยื่นเจี้ยนลี่เป่ากระป๋องหนึ่งที่เสียบหลอดไว้ให้ร่างต้น

ร่างต้นไม่รับ