บทที่ 616 คนกู้ศพ

ตอนที่ 615: คนกู้ศพ

กล้าที่จะแทงเขาให้ตาย ถึงจะมีสิทธิ์สืบทอดทุกอย่างจากเขา

นี่คือการสืบทอด เป็นการฝากฝัง เป็นการรับช่วงต่อ และยังเป็น... การดูแลยามแก่เฒ่าอีกรูปแบบหนึ่ง

เปิ่นเปิ่นพุ่งเข้ามาอีกครั้ง

เด็กคนนี้ไม่ได้โง่ ครั้งแรกที่ลงมือบนถนนในหมู่บ้าน เขาก็รู้ตัวแล้วว่าไม่มีทางสำเร็จ จึงจงใจไม่เรียกผู้ใหญ่มาช่วย แต่ผลแพ้ชนะนั้นเป็นเรื่องรอง การได้ "ชักกระบี่" ออกมาต่างหากที่มีความหมาย

เว่ยเจิ้งเต้ามาที่นี่เพื่อแก้บนและเติมเต็มจิตใจที่บอบช้ำของเด็กคนนี้ การที่เขาแกล้งล้มลงไปเมื่อครู่ก็นับว่าให้เกียรติมากพอแล้ว คงไม่ปล่อยให้เด็กคนนี้แทงตัวเองจนเป็นรูพรุนจริงๆ หรอก

ถึงแม้ว่าการแทงหลบจุดตายสักสองสามแผลจะไม่ได้ส่งผลอะไร ร่างกายที่อ่อนแอนี้จะเดินเองหรือนั่งรถเข็นก็ไม่ต่างกันนัก แต่ถ้าหากแทงโดนใบหน้าสักสองสามแผลก็น่าจะดีกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น เว่ยเจิ้งเต้าก็เผลอยกมือขึ้นลูบใบหน้าที่เขากำลังสวมใส่อยู่โดยสัญชาตญาณ

หมิงหนิงซวงยกมือขึ้น ก้านไม้ไผ่ที่วางกองอยู่ในห้องรับแขกก็พุ่งเข้ามาในฝ่ามือ ข้อมือหมุนวน ปราณกระบี่พลิ้วไหว ประสานเข้ากับด้ามธงในมือของเปิ่นเปิ่น

ไม่ใช่การปะทะแล้วแตกพ่าย แต่เป็นการโอบล้อม ผ่อนปรน และจังหวะจะโคน เปิ่นเปิ่นถูกชักนำให้ทำตามกระบวนท่ากระบี่จนจบ