บทที่ 586 5

ตอนที่ 585

ยามดึกสงัด สายลมที่พัดพาความตื่นตระหนกหนีออกมาจากหุบเขาหอบเอาใบไม้แห้งในลานบ้านปลิวว่อน มันเคาะประตูและหน้าต่างอย่างร้อนรนราวกับกำลังอ้อนวอนขอเข้าไปหลบภัย

จ้าวอี้เปิดประตูรับลมเข้าสู่ตัวบ้าน ข้าวของภายในสั่นไหวเอนเอียงไปมา พี่น้องตระกูลเหลียงและสวี่หมิงเดินตามออกมาด้วย

“พวกคุณรออยู่นี่ เดี๋ยวผมไปเปิดห้องให้”

เจียงม่อได้รับผลกระทบจากคำถามเรื่องค่าเช่าห้องจนอารมณ์ดิ่งลงเหว หลังจากกลับเข้าห้องไปก็หวังจะใช้สุราดับทุกข์ พยายามสร้างกำแพงใจด้วยขวดเหล้าที่วางเรียงราย แต่ดื่มไปได้เพียงครึ่งแก้วหน้าก็เริ่มแดง ครึ่งขวดก็เริ่มมึนหัว ยังไม่ทันหมดขวดดีเขาก็กอดกีตาร์ตัวโปรดหลับใหลไป

จ้าวอี้ผลักประตูเข้าไป เดินไปที่ข้างเตียง ใช้นิ้วชี้คลึงที่ระหว่างคิ้วของเจียงม่อ รอยแยกประตูความเป็นความตายที่หน้าอกหมุนวนอย่างแผ่วเบา เจียงม่อที่แบกรับความกดดันมาตลอดทั้งตัวก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

ในโลกนี้ คนที่มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงความจริงอันโหดร้ายนั้นมีเพียงหยิบมือ ความมองโลกในแง่ดีของคนส่วนใหญ่ ก็เป็นเพียงการนอนหลับให้เต็มอิ่มเพื่อตื่นมาเผชิญหน้ากับวันใหม่ด้วยจิตใจที่สดใสเท่านั้น

“พี่เจียง ผมขอเปิดเพิ่มอีกสองห้องนะ เดี๋ยวผมหยิบกุญแจเอง”

เขาหยิบกุญแจสองดอกบนโต๊ะทำงานแล้วถือกระติกน้ำร้อนออกมาด้วย หลังจากนั้นก็โยนกุญแจดอกหนึ่งให้พี่น้องตระกูลเหลียง อีกดอกให้สวี่หมิง ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องตัวเองพลางตะโกนบอก:

“เจ้าหมาป่าน้อย อย่าคิดจะอู้งานนะ ก่อนนอนต้องล้างก้นล้างเท้าให้สะอาด!”