บทที่ 583 章

第582章

หากจะพูดถึงทิวทัศน์ ก็คงไม่มีที่ไหนจะสุขสบายเท่าที่ของจ้าวอี้อีกแล้ว

หลี่จุยหย่วนเคยไปเยือนดินแดนลับและเขตแดนอาคมมามากมาย พบเจอเรื่องราวอัศจรรย์พันลึกที่เทียบได้กับตำนานปรัมปรา แต่สถานที่เหล่านั้นล้วนถูกปิดตาย ไม่เหมือนกับที่ของจ้าวอี้ซึ่งแค่ซื้อตั๋วก็เข้าไปได้ บางทีนี่อาจเรียกได้ว่าเป็นแดนสวรรค์บนดินที่แท้จริง

เหลียงเยี่ยนชงชา เหลียงลี่จัดวางขนม

ทั้งที่เป็นจิ่วเจียงและเขาหลูซาน ซึ่งเป็นถิ่นของพวกนางแท้ๆ แต่เมื่อเด็กหนุ่มปรากฏตัวขึ้นที่นี่ กลับเกิดบรรยากาศที่เขาเป็นฝ่ายคุมเกมอย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องเอ่ยปาก

ทว่าพวกนางกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ และไม่เกิดความรู้สึกขัดเคืองใจแม้แต่น้อย

เฉินจิ้งวิ่งวุ่นไปทั่วหุบเขา เพื่อเก็บผลไม้ที่สดและหวานที่สุดมาให้พี่หยวนของเขา

สวี่หมิงใช้สองมือสอดเข้าไปในซอกหิน เพื่อค้ำยันกิ่งไม้เหนือที่นั่งของหัวหน้าทั้งสอง ป้องกันละอองน้ำจากน้ำตกที่กระเซ็นมาโดน

จ้าวอี้: "ชาเป็นยังไงบ้าง"

หลี่จุยหย่วน: "ก็งั้นๆ"