บทที่ 544 3

**ตอนที่ 543**

มิเซิงสวมเพียงจีวรบางๆ ท่ามกลางลมหนาวจัดในเดือนสิบสอง ดูเย็นเยียบจนน่าสั่นสะท้าน

“เอ้อๆๆ ได้ๆๆ วางใจเถอะ ผมไป ผมไปได้แน่นอน ใช่ๆๆ ต้องพาเขาไปด้วยแน่นอน!”

หลี่ซานเจียงวางสายโทรศัพท์ รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปทันที เขาเอื้อมมือไปดึงจีวรของมิเซิงแล้วด่าว่า

“เจ้ามันเพี้ยนไปแล้วหรือไง ใส่มาแค่นี้ เดี๋ยวก็หนาวตายหรอก”

มิเซิงตอบ “ไม่หนาวหรอกครับ”

นับตั้งแต่เข้าสู่หนทางมาร เขาก็ไม่ใช่คนปกติอีกต่อไป ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาได้รับพลังพุทธานุภาพมหาศาลจากท่านผู้อาวุโสหลี่ที่ศาลเจ้าแม่ทัพ และกลับไปที่วัดชิงหลงเพื่อดูดซับพลังจากอาจารย์ทั้งสามชั้นล่างมาจนหมดสิ้น

ทุกวันนี้ มิเซิงเหลือเพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูเหมือนมนุษย์เท่านั้น

หลี่ซานเจียงยกมือขึ้นเขกหัวโล้นๆ ของมิเซิงไปหลายที

“โป๊ก! โป๊ก! โป๊ก!”