บทที่ 533 2

ตอนที่ 532

อาหลีมองดูสภาพของเสวียนเจิน นิ้วเรียวเล็กแตะไปที่กระเป๋าใบหนึ่งบนเป้เดินป่าที่วาดรูปไว้

เมื่อกลับถึงบ้าน รูปนี้ไม่จำเป็นต้องแก้ไขอะไร สามารถเสียบเข้ากรอบรูปของเธอได้ทันที

ในตอนนี้ แววตาของเด็กสาวดูอ่อนโยน มีความรู้สึกพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก เหมือนคนที่เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำแล้วได้รับการเติมเต็ม

ทว่าในสายตาของหลี่จุยหย่วน ภาพที่เห็นนี้บ่งบอกว่าสถานะปัจจุบันของเสวียนเจินนั้นเลวร้ายอย่างยิ่ง

เพราะเสวียนเจินเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์มาก นี่เป็นอาการทั่วไปของคนที่เก่งเรื่องการเสแสร้ง พวกเขาจะหวงแหนตัวตนจอมปลอมนั้นอย่างยิ่ง หากเลือกได้ เสวียนเจินไม่มีทางเผยด้านที่เป็นสิ่งชั่วร้ายของตัวเองออกมาอย่างหมดเปลือกเช่นนี้แน่

ราวกับว่ามือที่มองไม่เห็นนั้นกำลังชักใยอยู่เบื้องหลังอีกครั้ง เริ่มจากการทำเรื่องฟุ่มเฟือยเกินจำเป็น แล้วค่อยตัดทอนจนเหลือเพียงความเรียบง่าย สุดท้ายเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็ปล่อยให้ทุกอย่างกลับคืนสู่จุดเริ่มต้น

นี่คือสุนทรียศาสตร์แห่งวิถีสวรรค์ที่หลี่จุยหย่วนสรุปได้

ไม่ว่าจะเป็น "ระเบียบปฏิบัติการเดินน้ำ" ในช่วงแรก หรือ "คัมภีร์ลับจุยหย่วน" ในตอนนี้ คำนี้ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องของความสวยงาม แต่เป็นตัวแทนของกฎเกณฑ์: ไม่มีร่องรอยของการแทรกแซงโดยตรง แต่เมื่อมองย้อนกลับไปในภาพรวม กลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเฉพาะตัวที่มันทิ้งไว้

ในขณะนี้ รอยแยกบนกระดูกระหว่างคิ้วของเสวียนเจินปริออก ดวงตาที่สามเริ่มหมุนวน