บทที่ 524 ผู้เฝ้าหมู่บ้าน

**ตอนที่ 523: ผู้เฝ้าหมู่บ้าน**

“ใครกัน... ที่กำลังหยั่งรู้ตัวตนของข้า”

เสียงแหบพร่าพึมพำกับตัวเอง

ฝ่ามือที่แห้งเหี่ยวเอื้อมออกไปข้างหน้า ราวกับกำลังคว้าจับสิ่งที่มองไม่เห็น

ดวงตาที่ซ่อนอยู่ในเบ้าตาลึกโหลค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น เปลี่ยนเป็นเปลวไฟสีเขียวหม่นสองดวง ในจังหวะที่แสงสว่างและเงามืดสลับกันไปมา มันกำลังดำเนินกระบวนการหยั่งรู้ที่ลึกลับบางอย่าง

“แปะ!”

มือที่ว่างเปล่ากลับมาคลายออก

“อืม... ถูกตัดขาดแล้วงั้นหรือ?”

ปลายนิ้วถูไถกันราวกับกำลังคำนวณ ภายใต้ผิวหนังแทบไม่มีเลือดเนื้อ มีเพียงหนังที่บางดุจปีกจักจั่นหุ้มอยู่บนกระดูกขาว

หรือจะกล่าวให้ถูกคือ ร่างกายของเขาทั้งร่างก็คือโครงกระดูกที่เปล่งประกายแวววาว เพียงแต่ถูกตกแต่งไว้อย่างไม่ใส่ใจนัก เพื่อคงรูปลักษณ์ความเป็นคนเอาไว้เพียงน้อยนิด