บทที่ 511 0

**ตอนที่ 510**

คำพูดของหลี่จุยหย่วนนั้นเด็ดขาดและไร้ความปรานี

การยอมอดหลับอดนอน ขับรถฝ่าความมืดมิดมาถึงที่นี่ ไม่ใช่เพื่อมาเดินเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวจำลองอันเงียบเหงาแห่งนี้ เด็กหนุ่มมาที่นี่เพื่อฆ่าคน

เรื่องความแค้นระหว่างตระกูลฉินและหลิว หรือเรื่องสารบัญที่สองนั้นยังไม่ต้องหยิบยกขึ้นมาพูดด้วยซ้ำ แค่การที่พระรูปนี้กล้ามาสร้างเรื่องถึงในหมู่บ้านของเขา ก็เพียงพอแล้วที่จะเด็ดหัวมันทิ้ง

งานนี้ท่านปู่เป็นคนรับมา

ดังนั้นการปิดฉากก็ย่อมต้องเป็นหน้าที่ของเหลนอย่างเขาที่ต้องทำให้สำเร็จ

ต้องรู้ไว้ว่า บนป้ายชื่อของ "หลี่คนกู้ศพแห่งหนานทง" นั้น ชื่อของหลี่จุยหย่วนถูกจัดวางไว้ในแถวที่สอง เพราะชื่อที่ถูกวางไว้ในแถวแรกอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพังนั้น คือหลี่ซานเจียง

เฉาปู้ซิวรีบกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาตระหนักดีว่าแม้ตระกูลพญามังกรทั้งสองแห่งจะเสื่อมถอยลงไปแล้ว แต่ก็ยังคงมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวหลงเหลืออยู่ หากคนเหล่านั้นมาถึงในวันนี้ เขาก็คงจบสิ้นอย่างแน่นอน

สัญชาตญาณการเอาตัวรอดผลักดันให้เฉาปู้ซิวรีบปล่อยภาพลวงตา ตุ๊กตาหิมะ ตุ๊กตากระดาษ ตุ๊กตาไม้... ออกมาอย่างต่อเนื่อง

ความเร็วในการร่ายวิชาแบบนี้ทำให้หลี่จุยหย่วนถึงกับประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อพิจารณาดูดีๆ แล้ว ก็พบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีพรสวรรค์ในการร่ายวิชาที่รวดเร็วเป็นพิเศษแต่อย่างใด หากแต่เป็นเพียงความชำนาญที่เกิดจากการฝึกฝนซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคล่องแคล่ว