บทที่ 499 8

**ตอนที่ 498**

เมื่อสิ่งชั่วร้ายตนแรกหลบหนีออกไปได้สำเร็จ สิ่งชั่วร้ายที่เหลืออยู่ต่างพากันชะงักไปครู่หนึ่ง

ดูเหมือนอิสรภาพที่ได้มานั้นง่ายดายเกินไป จนพวกมันเองก็ตั้งตัวไม่ติด

สิ่งชั่วร้ายที่ถูกพญามังกรจับกุมตัวกลับมาคุมขังไว้ในอดีตและยังไม่ถูกทำลายจนสิ้นซากนั้น ไม่มีตนใดที่เป็นธรรมดา แม้จะมีบางตนที่สติปัญญาต่ำต้อยอาศัยเพียงสัญชาตญาณ แต่ส่วนใหญ่ล้วนมีจิตใจที่ลึกล้ำและน่าสะพรึงกลัว

หลี่จุยหย่วนเพิ่งสังเกตเห็นว่า สิ่งชั่วร้ายบางตนนั้นหลุดจากการควบคุมและโผล่พ้นพื้นดินขึ้นมาครึ่งตัวตั้งนานแล้ว แต่พวกมันกลับแสร้งทำเป็นอืดอาด เพื่อให้สิ่งชั่วร้ายตนอื่นออกไปสำรวจเส้นทางก่อน

อาจเป็นเพราะแม้แต่พวกมันเองก็คิดว่า การจะออกมาจากอาณาเขตพญามังกรนั้น อย่างน้อยต้องผ่านการต่อสู้นองเลือดหรือการถูกผนึกกักขัง เพราะถึงแม้พญามังกรจะจากไปนานแล้ว แต่สืบทอดของพญามังกรยังคงอยู่ และทายาทของพญามังกรย่อมต้องขัดขวางพวกมันจนตัวตาย

ทว่าความจริงคือ... ไม่มีการขัดขวางใดๆ ทั้งสิ้น

ค่ายกลใหญ่ในจวนตระกูลเฉินถูกรวมเข้าด้วยกันแล้ว แต่เด็กหนุ่มที่เป็นผู้กุมกลไกกลับไม่ยอมเปิดใช้งาน

สิ่งชั่วร้ายทั้งหลายต่างพากันคลุ้มคลั่งด้วยความดีใจ คลื่นพลังที่รุนแรงกว่าเดิมพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า จนเมฆเบื้องบนปั่นป่วนราวกับหมึกที่ถูกกวน พวกมันรีบวิ่งกรูออกไปทีละตน เพื่อไขว่คว้าหาอิสรภาพที่เป็นของพวกมัน