บทที่ 497 6

**ตอนที่ 496**

คนตระกูลเฉินมีความคุ้นชินกับเรื่อง "วาสนา" ในระดับที่เหนือกว่าคนในยุทธภพทั่วไป

เฉินเยว่อิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในเรือนบรรพบุรุษกันแน่ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภาพวาดที่เธอเก็บกลับมานั้นคือตัวการเบื้องหลัง เธอคิดเพียงว่าเป็นแค่ลูกสมุนตัวเล็กๆ ที่คนบงการส่งมาเพื่อส่งข่าวเท่านั้น

เธอรู้ดีว่าพิษโลหิตในตัวสามี ต่อให้เป็นถึงสำนักมังกรก็ทำได้เพียงแค่กดทับและยืดอายุขัย ไม่สามารถถอนรากถอนโคนได้ การจะหาทางแก้จากภายนอกนั้นไม่ต่างอะไรกับการเพ้อฝัน แต่ในฐานะภรรยา การพยายามหาความหวังและลองใช้วิธีพื้นบ้านบ้างก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร

ทว่าเมื่อลูกสมุนตัวน้อยนี้กล้าเสนอเงื่อนไขที่ล้ำเส้นเธอ ปฏิกิริยาของเธอก็เด็ดขาดอย่างยิ่ง

ไม่ว่าจะเป็นฐานะผู้สืบทอดสำนักมังกร หรือประสบการณ์การจุดตะเกียงเดินน้ำในอดีต ก็ไม่มีทางทำให้เธอถูกหลอกใช้ได้ง่ายๆ เช่นนี้

เฉินซีหยวนมองไปที่หลี่จุยหย่วน

หลี่จุยหย่วนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พยักพเยิดไปทางด้านหน้า

เฉินซีหยวนเอ่ยขึ้นว่า "อาหญิง พวกเราจะเข้าไปในเรือนบรรพบุรุษค่ะ"

เฉินเยว่อิงกางอาณาเขตออก "ซีหยวน หลานมีเรื่องที่ต้องทำ เชื่ออาหญิงเถอะ รอให้เรื่องในบ้านสงบลงแล้วค่อยกลับมา"