บทที่ 492 1

บทที่ 491

คลังสมบัติของตระกูลฉิน หลี่จุยหย่วนไม่มีความคิดจะย่างกรายเข้าไป

มองเห็นได้ สัมผัสได้ แต่หยิบฉวยไม่ได้ และนำมาใช้ประโยชน์ไม่ได้ การดั้นด้นเข้าไปหาเรื่องใส่ตัวนั้นไม่มีความจำเป็นเลย

ทว่าเพียงแค่กวาดสายตามองผ่านระเบียง สวนหย่อม หินจำลอง และสระน้ำภายในคฤหาสน์บรรพชน เขาก็พบเห็นสมบัติล้ำค่ามากมาย

ย้อนกลับไปตอนที่ตระกูลอวี๋ถูกเหล่าอสูรร้ายอาละวาดจนเละเทะไม่เป็นท่า ต่อมาเมื่อสิ่งชั่วร้ายพังผนึกออกมา ก็ยิ่งทำลายอาคารบ้านเรือนจนกลายเป็นซากปรักหักพัง

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างในคฤหาสน์บรรพชนตระกูลฉิน กลับถูกเหล่าสิ่งชั่วร้ายดูแลรักษาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

พวกมันให้ความสำคัญกับบ้านหลังนี้จริงๆ คอยปัดกวาดเช็ดถูอยู่ตลอดเวลา ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีคนกลับมาอาศัยอยู่จนเต็มบ้านอีกครั้ง

หลังจากเข้ามาได้ไม่นาน ขณะที่กำลังเดินไปเรื่อยๆ หลี่จุยหย่วนก็หยุดฝีเท้าลง เขาหยิบกุญแจออกมาแล้วควบคุมให้กลุ่มหมอกควันลอยขึ้นปกคลุมทั่วคฤหาสน์บรรพชน

ปิดบังไว้เสียให้หมด จะได้ไม่ต้องเห็นแล้วขัดตา

“ฟู่ว——”