กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第471章
「โฮ่ เจ้าหนู แรงเยอะไม่เบาเลยนะ」
คุณปู่คาบไปป์ในปาก พลางหัวเราะร่ามองหลี่จุยหย่วนที่หิ้วถังน้ำสองใบเดินเข้ามา หลี่จุยหย่วนเทน้ำลงในหม้อ ขณะกำลังจะหยิบฟืนมาเติมก็ถูกคุณปู่ห้ามไว้
「เจ้าไปนั่งไกลๆ เถอะ ให้ปู่ก่อไฟเอง เดี๋ยวไฟจะลวกเอา ผิวเจ้ายังอ่อนอยู่」
หลี่จุยหย่วนจึงไปนั่งลงข้างๆ หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย คุณปู่ก็วางคีมเหล็กลง แล้วสูบยาเส้นอึกใหญ่ก่อนจะถามว่า 「กลัวไหม?」
「ไม่กลัวครับ」
「อืม ไม่กลัวก็ดี ทุกอย่างผ่านไปแล้ว คนไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ตอนปู่ไปช่วยพวกเขานั่น สภาพแต่ละคนดูน่ากลัวชะมัด พวกเจ้าสองคนน่ะมีดวงดี ไม่ค่อยบาดเจ็บอะไร แถมหน้าตาก็ไม่เสียโฉม ดีจริงๆ แค่กๆๆ——」
「คุณปู่ครับ คุณควรสูบให้น้อยลงหน่อยนะครับ มันไม่ดีต่อสุขภาพ」
「เลิกไม่ได้หรอก ฮ่าๆ ชีวิตนี้ก็หวังพึ่งความสุขเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้แหละ」
หลี่จุยหย่วนลุกขึ้นยืน เดินไปข้างหลังคุณปู่แล้ววางมือลงบนไหล่ของเขา