บทที่ 470 9

**ตอนที่ 469**

ซุน清化 (ซุนชิงฮว่า) ฝากตัวเป็นศิษย์ของท่าน少君 (เส้าจวิน) แห่งเฟิงตู

ในสายตาของเขา ไม่ว่าท่าน大帝 (ต้าตี้) แห่งเฟิงตูจะลึกลับและทรงพลังเพียงใด ก็เป็นเพียงสิ่งชั่วร้ายที่โหยหาความเป็นอมตะเท่านั้น ส่วนหลี่จุยหย่วน แม้จะเป็นเส้าจวินแห่งเฟิงตู แต่เขาก็ยังเป็นคนที่มีชีวิตอยู่

ซุนชิงฮว่าไม่รู้เลยว่า ตัวเขาใน "อนาคต" นั้น ได้ก้าวเดินไปไกลและบ้าคลั่งเพียงใดเพื่อแสวงหาความเป็นอมตะ

เฉกเช่นที่หลายคนหันกลับไปมองตัวเองในอดีต ด้านหนึ่งจะรู้สึกว่าตนเองช่างอ่อนหัด ไร้เดียงสา สุดโต่ง และไม่เป็นผู้ใหญ่ ในขณะเดียวกันก็มักจะหลบเลี่ยงที่จะสบตากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของวัยเยาว์คู่นั้นโดยไม่รู้ตัว

หลี่จุยหย่วนยืนอยู่ข้างๆ สำหรับจุดเปลี่ยนที่คาดไม่ถึงนี้ เด็กหนุ่มไม่ได้คิดจะอธิบายอะไรทั้งสิ้น

ไม่ได้ควบคุมก็คือไม่ได้ควบคุม ไม่ใช่เขาที่บงการให้ซุนชิงฮว่าด่าทอหน้าพระพักตร์ และไม่ใช่เขาที่ทำให้ซุนชิงฮว่ามากราบไหว้ตนเอง

ปัจจัยที่ไม่มั่นคงในบ้านบรรพบุรุษตระกูลฉินและหลิว ยังไม่ได้รับการจัดการอย่างเบ็ดเสร็จ ตอนนี้ยังเพิ่มนรกขุมเล็กเข้ามาอีก ไม่ว่าที่ไหนจะเกิดเรื่อง กฎแห่งกรรมล้วนต้องนับรวมไว้ที่ตัวเขา

大帝 (ต้าตี้) ในภาพวาดพยักหน้าเล็กน้อย

สำหรับต้าตี้แล้ว การที่นรกขุมเล็กจะมาพึ่งพิงอยู่ใต้สังกัดจวนเส้าจวินจะมีปัญหาอะไร? จวนเส้าจวินเองก็เป็นส่วนหนึ่งของเฟิงตู