เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第453章
“ผม...ผมไม่รู้ ผมไม่รู้จริงๆ นะครับ!”
เมื่อภาพเหตุการณ์ในลานบ้านปรากฏชัดขึ้น ท่านมู่ก็หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง เส้นขนสีเหลืองจางๆ เริ่มผุดขึ้นตามผิวหนัง
สำหรับเขาแล้ว การต้อนรับที่ผิดพลาดหรือการจัดเตรียมที่บกพร่องนั้นยังไม่น่ากลัวเท่ากับการถูกผู้มีพระคุณเข้าใจผิดว่าเขาเป็นไส้ศึกที่แอบติดต่อกับศัตรู
เขาได้รับตราประทับจากหลี่จุยหย่วน หากหลี่จุยหย่วนปฏิเสธเขา เขาก็จะกลับไปเป็น ‘สิ่งนั้น’ อีกครั้ง
หลี่จุยหย่วนมองไปที่ท่านมู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ตอนนี้เจ้ากลับลี่เจียงได้แล้ว”
“ตุ้บ!” ท่านมู่คุกเข่าลงต่อหน้าหลี่จุยหย่วนแล้วโขกศีรษะไม่หยุด เส้นผมสีดำเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ไอปีศาจบนร่างเริ่มแผ่ซ่าน
หลี่จุยหย่วนกล่าว “ถ้าข้าไม่เชื่อใจเจ้า ข้าคงไม่ปล่อยให้เจ้าไป และเจ้าเองก็คงไปไหนไม่ได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น ไอปีศาจบนร่างท่านมู่ก็หยุดนิ่ง เส้นผมที่แห้งกร้านก็หยุดเปลี่ยนสี
สถานการณ์ไม่ได้รุนแรงเกินกว่าที่หลี่จุยหย่วนคาดการณ์ไว้