บทที่ 447 章

第446章

อินเหมิงผอมลง

แต่ก็ดูขาวขึ้นกว่าแต่ก่อน

เห็นทีการไม่ค่อยได้ออกแดดจะช่วยให้ผิวพรรณขาวผ่องขึ้นได้จริง ๆ

มิน่าล่ะ พวกผีทั้งหลายถึงได้มีใบหน้าขาวซีดกันเป็นส่วนใหญ่

“พี่เสี่ยวหย่วน! พี่เสี่ยวหย่วน! พี่เสี่ยวหย่วน!”

อินเหมิงยังคงใช้มือข้างหนึ่งถอดแผ่นไม้หน้าร้านออก ส่วนแขนอีกข้างก็อดรนทนไม่ไหวจนต้องยื่นออกมาจากช่องว่างแล้วโบกไปมาไม่หยุด

กลัวว่าหากอีกฝ่ายไม่เห็นแล้วจะเดินจากไปเสียก่อน

ความดีใจและความร้อนรนฉายชัดอยู่บนใบหน้า

ทว่าเมื่อเธอเห็นเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างกายเด็กหนุ่ม ดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ก่อนจะอุทานออกมา