กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第434章 （本卷完）
รุ่นเซิงและคนอื่นๆ ออกจากโรงพยาบาลแล้ว
แม้ร่างกายจะยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ แต่ภายนอกก็ดูไม่ออกแล้วว่ามีปัญหาอะไร
จ้าวอี้บ่นอุบ “ไอ้เจ้าหลี่นี่มันจริงๆ เลย วันที่พวกนายออกจากโรงพยาบาลแท้ๆ ไม่คิดจะมาต้อนรับสักหน่อย อย่างน้อยก็น่าจะจุดประทัดสักสองสามนัดไล่ความซวยออกไปบ้าง”
ถานเหวินปินตอบ “พี่จุยหย่วนมาบอกไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ เช้านี้เขาต้องไปประชุมกับวิศวกรหลัวที่เขตเมืองจี๋อันทั้งวัน ที่นี่กำลังจะถอนกำลังแล้ว แต่ยังต้องจัดการเรื่องคนที่จะอยู่เฝ้าดูความคืบหน้าของงานก่อสร้างต่อ”
คนที่สามารถย้ายไปที่ไหนก็ได้ตามความต้องการคือยอดฝีมือระดับแนวหน้า แต่สำหรับคนส่วนใหญ่ การได้อยู่เฝ้าโครงการถือเป็นโอกาสในการฝึกฝนตนเองให้รับผิดชอบงานได้ด้วยตัวคนเดียว โดยเฉพาะโครงการที่มีลักษณะพิเศษเช่นนี้
จ้าวอี้พูดขึ้น “ฉันเตรียมเตาปิ้งย่างกับเนื้อไว้บนรถไถแล้ว พวกเรามาฉลองกันเองดีกว่า มานี่ อายู่ มาช่วยฉันขนของหน่อย”
หลินซูโหย่วแย้ง “ที่นี่มีโรงอาหารนะ—”
จ้าวอี้ขัด “โรงอาหารจะไปสู้การปิ้งกินเองได้ยังไง นายเชื่อฝีมือฉันเถอะ ในทีมขนส่งของฉันมีคนงานท้องถิ่นคนหนึ่ง เพิ่งเอาเมนูเด็ดของภาคอีสานแท้ๆ มาจากบ้านเขาให้ฉันด้วย”
หลินซูโหย่วถาม “เมนูเด็ดอะไร?”