บทที่ 423 2

คนกู้ศพ ตอนที่ 422

==================================================

หลี่จุยหย่วนปิดหนังสือในมือ เงยหน้ามองหลินซูโหย่วที่ถูกถานเหวินปินพูดจาหว่านล้อมจนงงงวยไปหมด

ไส้กรอกแดงที่ลู่อีเคยนำมาที่หอพักนั้นล้วนมาจากโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ ซึ่งเป็นสิ่งที่โรงงานนำมาจ่ายแทนค่าแรงพ่อแม่ของเขาในตอนที่ผลประกอบการไม่ดี จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะได้ลิ้มรสชาติแบบเดียวกันจากบ้านคนธรรมดา

เป็นเพราะถานเหวินปินหูดี เพิ่งได้ยินลุงป้าที่ตากไส้กรอกแดงอยู่ในลานบ้านพูดคุยกันถึงลู่อี ลูกชายของพวกเขา

ก่อนหน้านี้ลู่อีวุ่นอยู่ในครัว ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังมาจากลานบ้านแผ่วๆ พอเดินออกมาดูก็พบว่าเป็นอาโหย่วจริงๆ เขารีบวิ่งเข้ามาเชิญชวนทุกคนลงจากรถมาเป็นแขกอย่างกระตือรือร้น

ทีมของเซวียเลี่ยงเลี่ยงและวิศวกรหลัวยังมาไม่ถึงจี๋อาน และตอนนี้หลี่จุยหย่วนก็ยังไม่มีที่ให้รายงานตัว เขาจึงตอบรับคำเชิญ

ถานเหวินปินไปจ่ายค่ารถให้คนขับรถบรรทุก เขายืนเท้าสะเอวมองไปรอบๆ เมืองเล็กๆ แห่งนี้ดูเหมือนจะอยู่กลางทุ่ง ไม่มีหมู่บ้านข้างหน้า ไม่มีร้านค้าข้างหลัง อยากจะหาที่ซื้อของขวัญไปเยี่ยมเยียนก็ไม่มีเลย

ลู่อีมองออก จึงพูดตรงๆ ว่า “นายอย่าทำแบบนี้เลยนะ”

ถานเหวินปินยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “โธ่เอ๊ย ก็กำลังรอนายพูดออกมาเองนี่นา แบบนี้ฉันถึงจะกล้าเข้าไปมือเปล่าได้”