บทที่ 410 คนกู้ศพ

**บทที่ 409**

หลี่จุยหย่วนวาดแบบร่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ในภาพมีชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ฝ่ายหญิงหน้าท้องนูนเด่น มือขวาประคองครรภ์ มือซ้ายวางอยู่หลังศีรษะของฝ่ายชายพลางลูบไล้อย่างแผ่วเบา ส่วนฝ่ายชายคุกเข่าข้างเดียวอยู่เบื้องหน้า หอบกอดเอวของหญิงสาวเอาไว้ แนบใบหูลงกับหน้าท้องของนางในท่าทีเหมือนกำลังตั้งใจฟังเสียงข้างใน

มันเป็นโครงสร้างภาพที่คลาสสิกมาก ออกจะซ้ำซากจำเจไปเสียด้วยซ้ำ

ทว่า กับเรื่องพรรค์นี้ การจะมอบของขวัญให้สักชิ้น เดิมทีก็ไม่จำเป็นต้องไปเสาะแสวงหาความแปลกใหม่อะไรอยู่แล้ว

อาหยวนเหลือบมองภาพวาดแวบหนึ่ง จากนั้นก็เตรียมตัวจะแกะสลัก

เด็กสาวหยิบ ‘ป้ายวิญญาณของหลิวชิงเฉิง’ ออกมาอย่างเคยมือ ตั้งใจจะใช้มันเป็นวัตถุดิบ

“ครั้งนี้ไม่ต้องใช้สิ่งนี้หรอก อาหยวน”

หลี่จุยหย่วนเอ่ยห้าม จากนั้นก็หยิบไม้ธรรมดาชิ้นหนึ่งออกมาแทน

ป้ายวิญญาณแห่งทำเนียบพญามังกรนั้นมีเนื้อไม้ที่พิเศษ มักจะแฝงอิทธิฤทธิ์ขับไล่สิ่งชั่วร้ายมาในตัว ต่อให้ไม่มีวิญญาณสถิตอยู่แล้ว ทว่ามันก็ยังคงหลงเหลือแรงกดดันอยู่บ้าง ประกอบกับนี่เป็นป้ายวิญญาณของหลิวชิงเฉิง ด้วยนิสัยอารมณ์ร้อนของแม่นางท่านนั้น จึงไม่เหมาะอย่างยิ่งที่จะส่งไปเพื่อปกป้องคุ้มครองให้คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันอยู่ร่วมกันอย่างร่มเย็นเป็นสุข